هڪ سولينائڊ تار جو هڪ ڪنڊ آهي جيڪو هڪ مقناطيسي فيلڊ ٺاهي ٿو جڏهن هڪ برقي ڪرنٽ ان جي ذريعي وهندو آهي. هڪ solenoid جو بنيادي اصول برقي موجوده ۽ مقناطيس جي وچ ۾ تعلق تي ٻڌل آهي. جڏهن هڪ برقي ڪرنٽ تار مان گذري ٿو، اهو تار جي چوڌاري مقناطيسي ميدان ٺاهي ٿو. هڪ تار مان پيدا ٿيندڙ مقناطيسي ميدان نسبتاً ڪمزور هوندو آهي، پر جڏهن تار کي ڪوئل يا هيلڪس ۾ زخمي ڪيو ويندو آهي ته اهو هڪ سولينائيڊ بڻجي ويندو آهي.
هڪ solenoid جا اهم اصول هن ريت آهن:
تار جي کوٽ:هڪ solenoid تار جي هڪ مضبوط زخم کنيل تي مشتمل آهي. تار عام طور تي شارٽ سرڪٽ کي روڪڻ ۽ ڪوئلي جي سالميت کي برقرار رکڻ لاءِ موصل آهي.
موجوده وهڪري:جڏهن ڪوئل مان برقي ڪرنٽ گذريو وڃي ٿو، اهو ڪوئل جي چوڌاري مقناطيسي ميدان ٺاهي ٿو. مقناطيسي ميدان کنڊ جي اندر مضبوط ۽ ٻاهران ڪمزور آهي.
مقناطيسي قطبيت:solenoid جي اندر مقناطيسي فيلڊ جي هدايت کي ڪنڊ ذريعي وهندڙ برقي موجوده جي هدايت سان طئي ڪيو ويندو آهي. solenoid جي پڇاڙيءَ ۾ جتي مقناطيسي فيلڊ جون لائينون نڪرنديون آهن ان کي اتر قطب سمجهيو ويندو آهي، ۽ آخر ۾ جتي لڪيرون داخل ٿينديون آهن ان کي ڏکڻ قطب سمجهيو ويندو آهي. هي هڪ بار مقناطيس جي مقناطيسي ميدان جي رخ جي برابر آهي.
برقياتي مقناطيسي تعامل:Solenoids عام طور تي electromechanical ڊوائيسز ۾ استعمال ٿيندا آهن. جڏهن هڪ ferromagnetic core (عام طور تي لوهه جو ٺهيل آهي) ڪوئل جي اندر رکيل آهي، مقناطيسي ميدان تيز ٿي ويندو آهي، ۽ solenoid ٻين مقناطيسي شين کي راغب ڪرڻ يا واپس ڪرڻ ۾ وڌيڪ اثرائتو ٿي ويندو آهي.
Solenoids روزمره جي ڊوائيسز ۾ مختلف ايپليڪيشنون ڳوليندا آهن، جهڙوڪ برقي مقناطيسي تالا، دروازي، رلي، ۽ ڪجهه قسم جا والوز. هڪ solenoid جي صلاحيت برقي توانائي کي ميڪيڪل موشن يا مقناطيسي قوت ۾ تبديل ڪرڻ جي صلاحيت ان کي ڪيترن ئي برقي ۽ اليڪٽرانڪ سسٽم ۾ هڪ ورسٽائل جزو بڻائي ٿو.
